De omgeving bevat een natuurlijke hoeveelheid radioactiviteit en ons lichaam krijgt dagelijks ioniserende straling afkomstig van de aarde en uit het heelal. Radioactiviteit is dus een natuurlijk fenomeen.
Wanneer een ernstig ongeval in een nucleaire installatie leidt tot een radioactieve lozing, dan komt het risico voort uit de besmetting van het milieu en uit de blootstelling aan die (uitwendige) bestraling, of zelfs een (inwendige) besmetting. Vooral dit laatste valt absoluut te vermijden.
De bekendste toepassing met radioactief materiaal is wellicht de productie van elektriciteit in kerncentrales. Andere toepassingen van radio-actieve elementen vinden we in de geneeskunde en in de industrie. Daarnaast zijn er ook centra die onderzoek doen naar of met radioactieve materialen.
Radioactief afval ontstaat bij de productie van elektriciteit in kerncentrales, bij de ontmanteling van nucleaire installaties, en bij het gebruik van radioactieve stoffen in geneeskunde, landbouw, industrie en onderzoek.
Dagelijks zijn er transporten van nucleair materiaal, veelal laag-radioactief. Soms worden ook speciale transporten georganiseerd voor hoogradioactief materiaal. De opgewerkte splijtstof van de kerncentrales van Borssele, Doel en Tihange wordt overgebracht naar Cogema in La Haque (Frankrijk).
